Świat potrzebuje więcej listów miłosnych

Pozostań prawdziwy dla samego siebie, dla swoich przyjaciół, a nie marnuj czasu i energii na bycie kimś innym. Jesteś unikalny i jesteś wspaniały.

- jeden z listów miłosnych udostępnionych przez stronę moreloveletters.com

http://happsters.com/2014/09/15/more-love-letters/

1. LIST

A później? Później wyszłam z domu.

Jeden zostawiłam w księgarni, w szóstej części „Harry'ego Pottera” jeden wsadziłam w Schmitta albo w Picoult - nie pamiętam, co było bliżej; jeden zaczepiłam o plakat reklamujący sklep z używaną odzieżą, jeden wrzuciłam do przypadkowej skrzynki na listy, jeden zostawiłam na poczcie, jeden w szkolnej bibliotece pomiędzy książkami.

Mało. Chciałabym jeszcze jakiś zostawić w supermarkecie, na ławce w parku, powiesić na tablicy ogłoszeń, porzucić na przypadkowym stoliku albo w pociągu – nigdy nie wręczyć do rąk własnych. Nie o to chodzi. Tego robić nie wolno.

Niewiele jest takich rzeczy, których naprawdę nie powinno się robić. W sumie, jest tylko jedna, reszta może być nazwana dobrymi radami.

Po pierwsze i ostatnie: zostań anonimowy.

Nikt nie może wiedzieć, kim jesteś. Ktoś cię zobaczy i czar pryśnie, podasz swoje nazwisko, podasz numer telefonu, adres, namiary – przegrałeś. Zrobisz to i pokażesz, że nie zrozumiałeś idei. Bo nie o to chodzi, żeby nawiązywać znajomości, tylko o to, żeby pokazać, że jest się dobrym człowiekiem.

"Piromani" - Emilia Teofila Nowak

Głównej bohaterce „Piromanów” pali się grunt pod nogami. Lidia dopiero co uciekła przed współlokatorką-psychopatką z zamiłowaniem do ostrych przyrządów kuchennych, a już musi stawiać czoła kolejnym absurdalnym perypetiom. Niespodziewanie okazuje się, że sesja ciągła oraz koedukacyjne łazienki w akademiku nie są jedynymi traumami, które czyhają na studentów.

Czesław stara się zmierzyć z własną orientacją seksualną, Szoszana – pierwszą miłością, a Piernik, z raczej marnym skutkiem, próbuje niczego nie spierniczyć. W akcję uwikłane są m.in. siły nadprzyrodzone, kradziony mercedes pana Waldka, przyodziany w poliester Wallenrod, brodaty pacjent szpitala psychiatrycznego, a także widmo rozepchanego botoksem Putina.

Najtrudniejszym jednak wyzwaniem, jakie zostało postawione przed młodymi bohaterami, okazuje się walka z własnymi demonami, z których najpotężniejszym jest paraliżujący strach przed dorosłym życiem i wzięciem odpowiedzialności za swoje czyny. Wszystko to dzieje się na tle hipstersko-blokerskiego Poznania, pomiędzy jawą a snem, gdy za wschodnią granicą płonie piękna zielona Ukraina…

Pogmatwana sytuacja życiowa bohaterki i ucieczka w świat marzeń o byciu artystką przypominają mi główną bohaterkę serialu „Girls”. Autorka bardzo szczerze opisuje fizyczność postaci i w pozornie nieatrakcyjnych bohaterach odnajduje pierwiastki, które są w stanie niebanalną Lidię do nich przyciągnąć – zupełnie jak Hannah.

– Magdalena Prędka

Bohaterkę „Piromanów” możesz polubić albo znienawidzić. Sytuacje w powieści mogą wydać Ci się poważne albo absurdalne. Tło akceptacji społecznej i sytuacji politycznej możesz dostrzec albo zignorować. Twój wybór. Ja przeczytam tę książkę drugi raz.

– Mateusz Kozłowski

www.ppoprawy.blogspot.com

EMILIA TEOFILA NOWAK

– urodzona w 1992 r. Wychowała się w Nowym Tomyślu, obecnie uczy się, pracuje i rozwija w Poznaniu. Self-made woman z zamiłowaniem do prozy Johna Irvinga, czerwieni i utworów Florence + The Machine. Publikując „Piromanów”, chciałaby zwrócić uwagę społeczeństwa na problem depresji wśród młodych ludzi, dać rozrywkę i pokrzepienie swoim rówieśnikom, a także zobaczyć, jak to jest być pisarzem. Prowadzi popularnego bloga o kulturze:

www.fabryka-dygresji.blogspot.com.